تحقیقات زیادی درباره مطالعات امکان سنجی انجام شده که نشان می دهد 7 اصل مهم برای مطالعات امکان سنجی در پروژه های جدید و پیچیده را باید مدنظر داشت. این اصل، بین رشته ای بودن مطالعات است.

برای دانستن اینکه 7 اصل مهم در مطالعات امکان سنجی پروژه های پیچیده کدامند با این مطلب از مهندسین مشاور نوآوران هم اندیش طرح و توسعه همراه باشید. گفتنی است این مطلب در بخشهای مختلف به تدریج در این وبسایت منتشر خواهد شد.

پیش از این در مقالاتی به مقدمات مربوط به تشریح 7 اصل مهم برای مطالعات امکان سنجی پرداختیم و در این مقاله اصل سوم از هفت اصل را توضیح خواهیم داد.

اصل سوم: استفاده مطالعات امکان سنجی از دانش گسترده و بین رشته ای

از آنجایی که یک مطالعه امکان سنجی باید سؤالات مرتبط را در نظر بگیرد، با عدم قطعیت ها دست و پنجه نرم کند و کل چرخه عمر پیشنهادها را ارزیابی کند، مهندسین مشاور نیاز به ادغام دانش گسترده ای در یک مطالعه امکان سنجی دارند.

کیم و مسلی معتقدند این ادغام بزرگ شامل مجموعه دانشی است که ممکن است در اختیار اشخاص زیر باشد:

در دست مهندسین مجری مطالعات امکان سنجی پروژه

در داخل سازمان (مانند گزارشات مربوط به انجام کار)

در میان ذینفعان (سهامداران- مالکان- توسعه دهندگان)

در جهان موجود ادبیات مربوط به مطالعات امکان سنجی

و در اختیار مراجع مشابه یا رقیبان

همانطور که دیده می شود دانشی که می توان به عنوان پایه مطالعات امکان سنجی تحصیل کرد در منابع مختلف و پراکنده ای وجود دارد که باید همه این منابع را به دقت مطالعه و دانشهای موجود در آنها را استخراج کرد.

از آنجایی که “امکان سنجی” کلی به برآوردن بسیاری از عوامل و تصمیمات در حوزه های دانش بستگی دارد ( به اصل 1 مراجعه کنید)، به تعبیر لنفل، انجام یک مطالعه امکان سنجی اساساً باید یک تلاش مشترک باشد.

در توسعه مطالعات امکان سنجی با کیفیت بالا اغلب در رابطه بین افراد و رشته ها مشکل خود را عیان می سازد. این مشکل به آن دلیل به وجود می آید که افراد دخیل در مطالعات امکان سنجی و دانشهای مختلف موجود در آن، به دنبال تعریف و درک عناصر مختلف مطالعه امکان سنجی در دست اجرا هستند.

همانطور که لوگان، جکسون، نوبلیوس و تریگ گفته اند، کیفیت یک مطالعه امکان سنجی تقریباً همیشه توسط یک تیم متقابل (رقیب) توسعه می یابد. لذا به بیان گراسکمپ، یک مطالعه امکان سنجی را می توان به عنوان یک همکاری رسمی تصور کرد که بر مکانیسم های اجتماعی مختلفی متکی است که زیربنای آن، به اشتراک گذاشتن آزاد دانش و گفتمان تبادلات باز علمی است.

خاصیت قفل کنندگی مطالعه امکان سنجی

هر مطالعه امکان سنجی که برای امکانسنجی اجرای یک پروژه قابل توجه تهیه می شود، باید سهامداران را درگیر کند و به گفته میلر و هابز، بستری را برای بررسی دقیق یافته های اولیه آنها فراهم کند.

از آنجایی که مطالعات امکان سنجی می تواند تصمیمات محوری را “قفل” کند، یک مقطع حیاتی در انجام پروژه اصلی است که در آن با در نظر گرفتن ورودی‌های واقعی، ذینفعان می توانند به درجه ای از پذیرش قبل از اجرا رسیده و اجرای پروژه اصلی را تایید کنند.

لذا قضاوت نادرست از مقبولیت یک پروژه در بین کارفرمایان (سهامداران) اغلب می تواند فاجعه بارترین خطا باشد. متأسفانه، پویایی روابط پیچیده بین مالکان و سهامداران اصلی پروژه که ممکن است به خاطر اجرای یک پروژه باشد، می تواند از نظر روش شناختی چالش برانگیزترین عامل برای مطالعات امکان سنجی باشد.

افراد مختلف را در مطالعات امکان سنجی درگیر کنید

بنابراین، مشارکت دادن افرادی که با پیشنهاد، اجرا، عمل، استفاده، و حفظ یک پروژه موافقت می‌کنند، هم برای بهره‌مندی از یکپارچه‌سازی دانش آنها و هم برای به‌دست آوردن رضایت آنها برای راه‌حل پیشنهادی که مطالعه امکان سنجی ارائه می کند بسیار مهم است.

گوئل، مسلی و همکاران به این نتیجه رسیده اند که متأسفانه روش رایج اجتناب مهندسین مشاور از رودررویی با ذینفعان تا آخرین لحظه –یعنی تا زمانی که شرکا و کارفرمایان مجبور به انجام اقدامات مستقیم یا سیاسی برای از بین بردن یک پروژه هستند – می تواند منجر به شکست های فاجعه بار در طول اجرا شود.

با مطالعات امکان سنجی خوش بینی را از بین ببرید

شناسایی و بالا بردن زودهنگام نقاط تعارض بالقوه، یک جنبه حیاتی از مطالعات امکان سنجی شایسته است. استفاده از یک رویکرد چابک، که در آن بحث‌ها مکرر و تکراری هستند، می‌تواند ورودی به موقع و یادگیری فعال را تسهیل کند.

با این حال هافنسپرگر و لوکی می گویند چنین همکاری و بحث انتقادی ممکن است بدون تسهیلگری فعال توسط مهندسین مشاور رخ ندهد. نقش تسهیل‌کننده‌های متخصص (و معمولاً خارج از سازمان-مشاوران) برای حمایت از اشتراک‌گذاری مشورتی دانش، تشویق به کشف نقاط اشتراک و میانجیگری بین تأثیرات به طور گسترده شناخته شده است.

«بازرمن و چو» انتصاب یک “بازرس دقیق” از سوی مهندسین مشاور را برای طرح سوالات دشوار و اصلاح خوش بینی و تعصبات کارفرمایان پروژه پیشنهاد می کنند.

به همین ترتیب، استفاده از روش ها و ابزارهای ارتباطی می تواند یادگیری گفتمانی را امکان پذیر کند. لوگان، جکسون و سامست به عنوان مثال، روش دلفی را معرفی می کنند که می‌تواند با فراهم کردن فرصت‌های غیر خصمانه برای مطرح کردن دیدگاه‌های جایگزین، به مقابله با تفکر گروهی کمک کند.

دلفی روشی است که بر اخذ نظرات افراد کاردان و خبره درباره یک موضوع و تحلیل یافته های تجمیعی از نظرات افراد متخصص تاکید دارد. روش دلفی عموما برای پیش بینی آینده یک پروژه بسیار کاربرد دارد.

هاپفنسپرگر و همکاران گردآوری یافته ها در یک کتاب راهنما را به عنوان مبنایی برای ساختار مشارکت عمومی توصیف می کنند. ادغام ادبیات موجود در تعامل با ذینفعان می‌تواند مبنایی برای حمایت از مشروعیت ایده‌های وارداتی، پایه‌گذاری بحث‌ها در برابر دانش موجود، و اطلاع‌رسانی در مورد فرمول‌بندی و پاسخ به سؤالات پژوهشی را فراهم کند (به اصل 1 مراجعه کنید).

در قسمتهای بعدی به تشریح ادامه اصول مربوط به مطالعات امکان سنجی در پروژه های پیچیده و جدید خواهیم پرداخت.

از شما دعوت می کنیم در صورتی که این مقاله از مهندسین مشاور نوآوران هم اندیش طرح و توسعه را مفید یافتید آن را در شبکه های اجتماعی همرسانی کنید تا دیگران هم از آن استفاده کنند.