مطالعه امکان سنجی باید بتواند پاسخی به سئوالات کارفرمایان و سرمایه گذاران بدهد.
مطالعات امکان سنجی، در حقیقت پاسخی برای یک یا چند سئوال است. این سئوالات کدامند؟ با این مقاله از مهندسین مشاور نوآوران هم اندیش طرح و توسعه همراه باشید تا ببینیم مطالعات امکان سنجی باید به چه سئوالاتی پاسخ بدهند.
اگر مطالعات امکان سنجی به عنوان تناسب درازمدت بین زمینه یک مشکل و راه حل پیشنهادی در نظر گرفته شود، باید به چندین سوال مرتبط به هم پاسخ داده شود تا به یک نتیجه آگاهانه در مورد اینکه آیا راه حل ارزش اجرا دارد یا خیر.
مطالعات امکان سنجی و سئوالات مدیران سنتی
واقعیت آن است که مدیریت سنتی، دستیابی به کارایی از طریق تاکتیکی یعنی “انجام کارها به درستی” را بسیار ارج می نهاد. این نوع نگرش به مدیریت، به دنبال آن است که در اجرای یک پیشنهاد و دستیابی به اثربخشی با “انجام کارهای درست” از نظر استراتژیک هم موفق باشد.
ولی باید توجه داشت به طور معمول، اغلب تفاوت قابل توجهی بین آنچه که ممکن است از نظر فنی امکان پذیر باشد و پیشنهادات عملی قابل اجرا وجود دارد.
مطالعات امکان سنجی و کارایی فوری یک پروژه
مدیران پروژه و متخصصان فنی ممکن است فقط به کارآیی فوری اجرای یک پیشنهاد خاص توجه داشته باشند. در نتیجه آنها از مطالعات امکان سنجی انتظار دارند خیلی سریع تکلیفشان را روشن کند. به این ترتیب تعجب آور نیست که مطالعات امکان سنجی اغلب منعکس کننده یک سوگیری شدید نسبت به “قابلیت تحویل” فنی اجرای پروژه است .
نکته اینجاست که مطالعات امکان سنجی، نه کار فوری و فوتی است و نه نتایج سریع آن ما را می تواند به سمت و سوی درستی ببرد و صحت تصمیمات ما را تضمین کند.
مطالعات امکان سنجی فنی و پاسخی برای مشکلات فنی
پرسش دیگری که در مقابل مطالعات امکان سنجی فنی قرار می گیرد آن است که این مطالعات چه راه حلی برای مشکلات فنی ارائه می کنند.
تمرکز بیش از حد بر حل مشکلات فنی و تاکید بر یک گزینه یا راه حل خاص و از پیش تعریف شده یکی از دلایل رایج نتایج کلی ضعیف پروژه است. جایی که جایگزین ها برای دستیابی به اهداف به روشی متفاوت نادیده گرفته می شوند یا سطح آنها همواره تنزل داده می شود
با این حال، اگر ارزیابی صرفاً برای پاسخ به یک سؤال خاص محدود باشد، ممکن است یک مطالعه امکانسنجی صرفاً فنی مناسب باشد. اگر یک پیشنهاد انجام مطالعات امکان سنجی درباره تحقیقات در خصوص یک مشکل فنی یا فناوری جدید باشد و این پیشنهاد بخواهد تا نتایج مطالعات امکان سنجی فنی را برای کاربردهای عملی به کار بگیرد، تمرکز روی پاسخ برای یافتن راه حلی درباره مشکلات فنی بسیار مهم است.
برای مثال، تحقیقات پزشکی در مورد امکانسنجی و مطالعات آزمایشی برای آزمایشهای بالینی تمایل دارد تا روی موفق بودن نتایج آزمایش در یک درمان تمرکز کند. به بیان دیگر، خواست و نیت محقق یا درمانگران باعث سوگیری در نتایج مطالعات امکان سنجی خواهد شد.
این مطالعات فنی مستقیماً با یک مطالعه امکانسنجی گستردهتر برای حمایت از تصمیم سرمایهگذاری نهایی برای کل پروژه قابل مقایسه نیستند، زیرا تصمیم برای تأمین بودجه یک کارآزمایی کامل بالینی معمولاً از طریق یک فرآیند کمک هزینه جداگانه گرفته میشود. این تفاوت یک نقطه واگرایی قابل توجه برای تعریف “مطالعات امکان سنجی” بین ادبیات علوم بهداشتی و مدیریت پروژه است.
بر این اساس باید توجه داشت از آنجایی که مطالعات امکان سنجی ممکن است تحت فشار کارفرمایان یا ذی نفعان برای یافتن یا دادن جوابهای مناسبی به پرسشهای آنان قرار بگیرد، امکان دارد نتایج مطالعات امکان سنجی دچار خطا و تورش شود.
اگر این مطلب از مهندسین مشاور نوآوران هم اندیش طرح و توسعه برای شما مفید بود، آن را در شبکه های اجتماعی برای دیگران همرسانی کنید.
